Η Αναγεννητική Πρωτοβουλία, στέκεται με απόλυτο σεβασμό στην μνήμη του Βασίλη  Μπαλαμώτη που η μοίρα του επιφύλαξε να βιώσει την τραγωδία της απώλειας του παιδιού του και άμεσα,ο ίδιος ,να το συντροφεύσει στο ταξίδι του!. 

Η Αναγεννητική Πρωτοβουλία δεν θλίβεται,μόνον, γιατί έφυγε ένας ακόμη συνάδελφος.Θλίβεται για την απώλεια ενός σπουδαίου συναδέλφου, με ήθος, που με περισσή επιμέλεια και διακριτικότητα άσκησε τα καθήκοντα του Γραμματέα του μεγαλύτερου παραρτήματος του Συλλόγου. Υπήρξε πρότυπο αντικειμενικότητας σε ένα Σύλλογο με έντονη την παραταξιοποίηση.

Τώρα μπορώ να πω ότι ήταν προσωπικός φίλος μου. Ποτέ δεν μιλήσαμε για το  τι ψήφιζε στις εκλογές του Συλλόγου,μιλούσαμε ,όμως,τακτικά, στο τηλέφωνο και σχολιάζαμε τα πάντα, σεβόμενος ο ένας την θέση του άλλου.

Η Αναγεννητική Πρωτοβουλία ποτέ δεν ζήτησε από τον Βασίλη , να δηλώσει και να εκφραστεί δημόσια υπέρ της Κίνησής μας. Μπορεί,όμως, να δηλώσει ότι ο Βασίλης, ως εθελοσυνταξιούχος του 1994 ,είχε βιώσει Τις ανοίκειες συμπεριφορές, τόσο της ΤτΕ, όσο και παραγόντων του χώρου και ως << γνώστης >> στήριζε, με τον τρόπο του, τις προσπάθειες για διόρθωση της καραμπινάτης αδικίας σε βάρος των εθελοσυνταξιούχων που το << σύστημα >> διαχρονικά ( 25 χρόνια ) καμώνεται ότι την αδικία ,δεν την είδε,δεν την βλέπει.  Κι αν από το κεντρικό πολιτικό σύστημα δεν ζητάς πολλά, γιατί  μπάζει από παντού,γιατί στην ΤτΕ ,να μην συναντάς ίχνη έστω ευαισθησίας για αδικαιολόγητες κι άδικες αποφάσεις;

Κάποιοι εντός συστήματος στην ΤτΕ, θα διαβάσουν αυτή την ανάρτηση.

Ο Βασίλης Μπαλαμώτης  κι ορισμένοι άλλοι έχουν φύγει . Όλοι αυτοί που έφυγαν και, εν ζωή,  νοιάστηκαν γι αυτούς που έχουν αφήσει πίσω ( παιδιά,συζύγους ...) ,εξακολουθούν και από την άλλη ζωή, να ζητάνε δικαίωση.Το θέμα έχει πάψει πλέον να είναι οικονομικό,έχει,όμως τεράστια ηθική διάσταση.  

Η επίμονη άρνηση της ΤτΕ,και με την βαρειά σκιά της να  παρεμποδίζει κι αυτή ακόμη την απόφαση του Ε.Δ.Α.Α.,μήπως μπροστά στο μήνυμα του απρόσμενου θανάτου ενός σπουδαίου συναδέλφου <<ξεφορτώσουν>> από την αλαζονεία των αξιωμάτων που έχουν ή είχαν   και συνειδητοποιήσουν την ματαιότητα των πραγμάτων και των αξιωμάτων. Και ότι αυτό που μένει είναι η  αξιοπρέπεια,η δικαιοσύνη,η εντιμότητα,η αγαθή προαίρεση;

Φίλε  Βασίλη,                                                                                                                                                               

Δεν ήταν δυνατό να βρεθώ στον τελευταίο ασπασμό  .Άφησες έργο που πρέπει να συνεχιστεί.Είμαι βέβαιος γι αυτό.Στην Αγγελική (γυναίκα σου) και στην Μαρία-λένα (κόρη σου), και στους συναδέλφους,ιδιαίτερα σ αυτούς που τακτικά περνούν από την Τσιμισκή ( λέσχη) συλλυπητήρια.Αντιλαμβάνομαι τι πολύτιμο χάνουν.
Πόσο θα τους λείψει ο  Βασίλης Μπαλαμώτης!!

5/7/19                                                                         Ίκαρος Πετρόπουλος