Με αφορμή σχόλιο του Δημήτρη Ανδρουλάκη
Παρακολουθώ το διαδίκτυο, όμως για ευνόητους λόγους, καταφεύγω σε αυτό ,μόνον για ανάρτηση των ανακοινώσεων της Αναγεννητικής Πρωτοβουλίας ( Α.Π.) και λιγότερο γιά απαντήσεις σε προσωπικές αιχμές, όταν το κρίνω απαραίτητο.
Συνήθως, οι <<συνήθεις>> εναντίον μου αναρτήσεις δεν χρειάζονται απάντηση γιατί αυτουπονομεύονται από το… ήθος τους ,την ασχετοσύνη ,την φλυαρία τους.
Η <<υποδοχή >> που έτυχε, από επίλεκτα στελέχη συνδικαλιστικής Κίνησης, η τελευταία ανακοίνωσή μας Νο 22/31`8.20 το επιβεβαιώνουν. Τους θίξαμε το.. αλάθητο των κατασκευών τους!..
Παρακολουθώ, λοιπόν, και τις αξιοπρόσεκτες αναρτήσεις του Δημήτρη Ανδρουλάκη Είναι από τους λίγους χρήστες που, δικαιολογημένα, έχει κερδίσει συμπάθειες και αναγνώριση για το ήθος των παρεμβάσεών του και την κουλτούρα του που, σαφώς, ξεχωρίζουν σ ένα χώρο που, παρά την ιδιαιτερότητά του ,εν τούτοις υποφέρει από αφόρητη μονομέρεια-αλαζονεία, υπερβολή, ασχετοσύνη . Χωρίς να αποστασιοποιείται από τα προβλήματα του χώρου ,καταφέρνει και εκτείνεται υπεράνω των στενών παραταξιακών θεωρήσεων που μονοπωλούν τα sites της << οικογένειας >>, λες και ο… Γοζαδίνος , μόνος του ( !) , κατάφερε και υποβάθμισε τον Σύλλογο Συνταξιούχων. Λες και είναι άμοιροι ευθυνών , οι ίδιοι οι συνταξιούχοι που, χωρίς αλλά και με τον Γοζαδίνο, συντηρούσαν και συντηρούν μονιμότητες, ιδιοκτήτες, και αυθεντίες στον Σύλλογο Συνταξιούχων .
Διερωτώμαι: οι συνταξιούχοι της ΤτΕ ΄είναι μόνο τραπεζοελλαδίτες;
Δεν είναι και πολίτες σε μία χώρα που γλείφει τις πληγές της ;
Η πανδημία ( τουλάχιστον) , είναι δυνατόν ,να μην έχει επηρεάσει την σκέψη (τουλάχιστον) ,των αρθρογραφούντων και να πιστεύουν ότι είμαστε οι μόνοι αδικημένοι συνταξιούχοι σε χώρα ευδαιμονίας;
Ξέρω, τι θα σκεφτούν και πως θα σχολιάσουν τις λίγες αυτές σκέψεις, οι << θεριακλήδες>> που ευδοκιμούν στον χώρο και πυροβολούν εναντίον όποιου δεν συμφωνεί με ότι οι ίδιοι κηρύττουν , που δεν διακρίνουν την διαφορά << συναδελφικότητα – βαρβαρότητα>>, που , ανιστόρητοι, με περισσή θρασύτητα ,επικαλούνται τον πατριωτισμό του Κολοκοτρώνη για να δικαιολογήσουν τον στείρο οικονομισμό τους . Έχουν την κατανόησή μας ,γιατί ακόμη δεν έχουν ενηλικιωθεί (!) και, ως… νεαροί, φαντάζονται ότι έγιναν…αγωνιστές( !.)
Όμως, η ανάρτησή μου αυτή ξεκίνησε με αφορμή τον σχολιασμό του Δημήτρη Ανδρουλάκη στην ανακοίνωση της Αναγεννητικής Πρωτοβουλίας ( Α.Π.)
22/31.8.20: << Παρέλειψες κάτι εδώ, Ικαρε. Τό ΣΤΕ στήν πιλοτική δίκη απέρριψε τίς διεκδικήσεις πρίν τό 2015 εκτός εάν κάποιοι είχαν προλάβει και είχαν καταθέσει αγωγή. Γνωρίζω κάποιο συνάδελφο πού ανήκει σέ αυτήν τήν κατηγορία>>.
Είναι αλήθεια . Το 2015,το ΣτΕ, σε ολομέλεια ( αποφάσεις 2287 και 2288 ) αποφάσισε την επιδίκαση αναδρομικών σε ελάχιστους συνταξιούχους που είχαν μέχρι τότε προσφύγει και ταυτόχρονα έχει ορίσει ότι οι μελλοντικές διεκδικήσεις αναδρομικών για τις περικοπές των νόμων 4051/12 και 4093/12 δεν μπορούν να ανατρέξουν πριν την ημερομηνία της έκδοσης των αποφάσεων του ( 11/6/15). Πρόκειται για γενναία απόφαση, ουσιαστικά << εντολή>> στα δικαστήρια να επιδικάζουν αναδρομικά σε κάθε προσφεύγοντα. Χωρίς αυτή την απόφαση δεν θα υπήρχε η βαρυσήμαντη απόφαση του Νομικού Συμβουλίου της ΤτΕ του Οκτ.2017. Εδώ προκύπτει το << αφήγημα >>: Όταν το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο και μάλιστα σε ολομέλεια ,έχει αποφασίσει τελεσίδικα , και εσύ ( δικηγόρος και συνδικαλιστής ) καλείς μαζικά τους συνταξιούχους ,να υποβάλλουν αγωγές, μετά την 11/6/15 , και τους υπόσχεσαι αναδρομικά από 1/1/13 τι είναι; Αφέλεια ή κάτι άλλο;
Αλλά και αν ακόμη είχες πειστεί ότι είναι δυνατή η διεκδίκηση ,ακόμη και τότε ,δεν θα καλούσες όλους τους συνταξιούχους (<<άλλοθι>> στον κ. Στουρνάρα ) ,αλλά 4-5 επιλεγμένες περιπτώσεις συνταξιούχων , την αγωγή των οποίων θα στήριζες ως Σύλλογος, και θα αξιοποιούσες το αποτέλεσμά της. Δεν θα έβαζες όλα τα μέλη σου , απέναντι στην ΤτΕ παραβλέποντας τον << βαρύ >> ίσκιο της στην δικαιοσύνη (!). Θα ακολουθούσες την βασική, δοκιμασμένη αρχή του συνδικαλισμού. Δεν αναζητάς << άλλοθι >> για την αποτυχημένη κομματική πολιτική σου , παραπέμποντας όλους τους συνταξιούχους στα διοικητικά δικαστήρια που αργούν εξοργιστικά. Δυστυχώς ,όμως, ο ασκούμενος συνδικαλισμός πορεύεται, χωρίς αρχές!.
Για την ιστορία του πράγματος, αναφέρω ότι, επειδή στην κρίση του 2015,του ΣτΕ << μέτρησε >> και το ότι οι νόμοι των περικοπών 4051/12 και 4093/12 δεν συνοδεύονταν από τεκμηριωμένη επιστημονική μελέτη ενώ ,μετά , οι ασφαλιστικοί νόμοι (Κατρούγκαλου -Βρούτση ) συνοδεύονται από αντίστοιχες μελέτες, οι δικηγόροι στην πρόσφατη πιλοτική δίκη , ζήτησαν αλλαγή-διεύρυνση της απόφασης του 2015. Όμως, , το επιχείρημα ήταν ασθενές γιατί, πέραν άλλων, οι αποφάσεις του 2015 ελήφθησαν, όχι τόσο από την ανυπαρξία μελέτης, όσο για δημοσιονομικούς λόγους.
Τέλος, η ανεξαρτησία της ΤτΕ δεν πλήττεται μόνον από τον κ. Στουρνάρα, και τις ωφελιμίστικες αποφάσεις των οργάνων της( π.χ. Σ.Α. 22/11/19 ) και την κομματική πλειοψηφία του ΣΣΤΕ . Υπονομεύεται κι όταν ο ασκούμενος συνδικαλισμός έχει απωλέσει την σοβαρότητά του, αρνείται τον υπεύθυνο διάλογο, αρέσκεται στην εκτός ορίων αντιπαράθεση ( κοινώς φαγωμάρα ) ,είναι διαλυτικά ψηφοθηρικός….
Λυπάμαι, γιατί προτιμούσα με τον Δημήτρη να άνοιγα συζήτηση για θέματα ποιότητας ζωής στην συνταξιοδοτική ζωή μας, δεδομένου ότι έχει την δυνατότητα έκφρασης ,ενώ άλλοι δεν έχουν και αποφεύγουν την εξωτερίκευση σκέψεων και προβληματισμών που αγγίζουν και τα τρέχοντα ,αλλά και τα γενικότερα ζητήματα . Αναφερόμενος στην ποιότητα ζωής και στον πολιτισμό, τον τόσο απαραίτητο σε χώρους απόλυτης ξηρασίας δεν εννοώ, μόνον , εκδηλώσεις, κ.λ.π. ,όσο συναδελφικότητα, ύφος, διάλογο, επικοινωνία, δημοκρατική λειτουργία, ανοχή στην στην άλλη άποψη, φωνή στους ανήμπορους….
Και μόνον για την απουσία αυτών των στοιχείων από τον Σύλλογό τους, οι συνταξιούχοι της ΤτΕ όφειλαν να κάνουν άλλες επιλογές. Κανένας συνταξιούχος δεν δικαιούται να μην γνωρίζει ,όταν τόσες ανακοινώσεις και αναρτήσεις κατακλύζουν το ταχυδρομείο και το διαδίκτυο.
Σε αρκετές αναρτήσεις του Δημήτρη ,βρίσκω την αντιπροσωπευτική έκφραση που μπορούσαν κι έπρεπε να έχουν οι <<μηνιαίες συγκεντρώσεις>> των συνταξιούχων της ΤτΕ που η υπονόμευσή τους ( παλαιότερα και πρόσφατα ) αποτελεί θλιβερό κεφάλαιο του χώρου. Πιστεύω ότι υπάρχουν πολύ περισσότεροι, τώρα σιωπηλοί, συνάδελφοι, που θα μπορούσαν να συμβάλουν σε έναν άλλο αέρα σε ένα Σύλλογο με μεγάλες ,αναξιοποίητες δυνατότητες. Αυτές οι αναξιοποίητες δυνατότητες είναι ο μόνος λόγος που έφεραν στο χώρο την Α.Π .και εμένα.
Θα του συνιστούσα ,όχι απλά να συνεχίσει, αλλά να γίνει πιο συστηματικός ,μήπως μπορέσουν οι σημερινοί << γαλαζοαίματοι >> και συναντηθούν με την ιστορία του χώρου, να αντλήσουν διδάγματα, να αλλάξουν συμπεριφορές για να αποκτήσει περιεχόμενο η συλλογική συνταξιοδοτική ζωή μας . Γιατί , επανέρχομαι, το θέμα δεν είναι μόνο,ο… Γοζαδίνος!!!.
Υ.Γ. Στέκομαι με σεβασμό και συγκίνηση μπροστά στην τελευταία ανάρτηση του Δημήτρη <<ήρθες πριν από 38 χρόνια…>>.
3/9/2020
Ίκαρος Πετρόπουλος