Όποιος είναι συνταξιούχος και κουβαλάει χρόνια στη πλάτη του, λογικό είναι να δρά , όταν δρα ,με σύνεση και αυτοσυγκράτηση. Ανεξάρτητα τούτου ,καλοδεχούμενη πρέπει να είναι η επανάκαμψη στο συνδικαλιστικό στίβο κάθε συναδέλφου που έρχεται να βοηθήσει στις δύσκολες τουτες ώρες.Καλωσορίζουμε,συνεπώς ,την ανακοίνωση των ‘’39’’ νέων αλλά και παληών, ακόμη και πολύ παληών συνταξιούχων συναδέλφων που με ανακοινωσή τους αναγγέλουν την ίδρυση δικής τους, ξεχωριστής κίνησης με τον εύγλωττο τίτλο: ‘’Πρωτοβουλία γιά μιά ενωτική παρέμβαση συνταξιούχων’
Προφανώς οι ΄΄39’’ κάτι καινούργιο φέρνουν σε ένα χώρο συνταξιούχων όπου ήδη δραστηριοποιούνται πέντε ( δόξα τω θεώ ) κινήσεις, στις οποίες θα μπορούσαν να ενταχθούν.Να το ψάξουμε, λοιπόν, γιατί από πρώτη ματιά δεν προκύπτει το διαφορετικό,πέραν του ότι, μιά ακόμη κίνηση σε χώρο συνταξιούχων πάει πολύ.
Είναι ,διαβάζουμε στην ανακοινωσή τους ,΄΄πρωτοβουλία’.Μα, πρωτοβουλία υπάρχει στο χώρο .Είναι η ‘’Πρωτοβουλία συνταξιούχων Τράπεζας της Ελλάδος’’που, αποδεδειγμένα, τόσα χρόνια,λειτουργεί με αρχές και ήθος στο χώρο, που άντεξε στον αφόρητο κομματικό – παραταξιακό ανταγωνισμό και που χάρις σε αυτή, σήμερα, έχουμε έναν ‘’άλλο’’σύλλογο συνταξιούχων, (εκλεγμένοι Δ.Σύμβουλοι Ικαρος Πετρόπουλος,Μιχάλης Τροχαλάκης)
Επίσης,διαβάζουμε ότι είναι και ‘’παρέμβαση’’.Μα,παρέμβαση υπάρχει στο χώρο.Είναι η ‘’συνδικαλιστική ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ‘’που,πέραν άλλων, σηματοδοτείται από γνωστά πρόσωπα αλλά και σηματοδοτεί γνωστό πολιτικό χώρο σε τροχιά κυβέρνησης
Τι μένει λοιπόν αν αφαιρέσουμε τις δυό αυτές περιτές λέξεις; ‘’...γιά μιά ενωτική ...συνταξιούχων’’δηλαδή, τίποτα,ελλείψει νοήματος.Ισως κάποιο σύνθημα με αναφορά στην ενότητα.Ομως , η ακατάσχετη φλυαρία περί ενότητας την έχει κάνει κουρέλι.
- Γιατί,άραγε,οι καλοί συνάδελφοι ,διάλεξαν αυτό το τίτλο μιάς και είναι ευρηματικοί και χειρίζονται άριστα τον γραπτό όπως και το προφορικό λογο και ,συνεπώς,μπορούσαν να βρούν ένα ξεχωριστό τίτλο που να εκφράζει τη ταυτοτητά τους;
- Ποιός ήταν ο λόγος που σηματοδότησαν την κινησή τους με υπαρκτές κινήσεις στο χώρο; Ελπίζουμε σε επόμενη ανακοινωσή τους να λύσουν τις απορίες μας.
Ας πάμε τώρα στο περιεχόμενο της διακηρυξής τους, μήπως εδώ εντοπίσουμε το λόγο της επαναδραστηριοποιησής τους,μέσα από μία ακόμη κίνηση που πάνε να στήσουν σε ένα χώρο που φαίνεται να μην ανέχεται πλέον αρχηγισμούς και καπετανάτα.Δυστυχώς, ούτε εδώ βρίσκουμε απάντηση, γιά τον απλούστατο λόγο ότι εμείς ,κι όχι μόνο εμείς,προσυπογράφουμε όλα τα σημεία της διακηρυξής τους.Δεν προτείνουν πράγματα που κάποιος άλλος,δηλαδή Διοικητικό Συμβούλιο και κινήσεις διαφωνεί η δεν προωθεί μέσα σε εξαιρετικά δύσκολες, όπως οι σημερινές,συνθήκες.
Γιατί,πράγματι,κανένας Διοικητικός Σύμβουλος και καμία κίνηση δεν λέει ΝΑΙ στη β΄φάση της ΗΔΙΚΑ ,δεν λέει ΟΧΙ στην ανεξαρτησία της Τράπεζας της Ελλάδος,Δεν λέει ΟΧΙ σε ασφαλιστική επιχείρηση το ‘’προγραμμα μεταργασιακών παροχών’’, δεν λέει ΝΑΙ το Ταμείο Υγείας στον ΕΟΠΥ.
Η μόνη διαφορά μαζί τους είναι ότι εμείς θα λέγαμε να ...αφήσουμε και καμιά αρμοδιότητα στους ενενεργεία συναδέλφος του ΣΥΤΕ ( γιά να μη ...τεμπελιάζουν! ), όπως τη... διεκδίκηση πρόσθετης Ειδικής Συλλογικής σύμβασης ( ! ) και τη μέριμνα γιά αξιοκρατία και διαφάνεια στη Τράπεζα,θέσεις που με περισσή αφέλεια φιγουράρουν στο...μανιφέστο τους..Είναι,όντως,απορίας αξιο πως τόσο έμπειροι συνδικαλιστές που γνωρίζουν τα όρια και τις εξουσιοδοτήσεις ενός συλλόγου Συνταξιούχων,γράφουν τέτοια ...πράματα.
Επίσης,ερωτηματικά εγείρονται με την ευκολία που στην ανακοινωσή τους, κι όχι μόνο, πραβάλλεται, σαν συνδικαλιστικό αίτημα,η μη ανσωμάτωση του Ταμείου Υγείας στον ΕΟΠΥ.Εδώ θα έπρεπε να θυμούνται τη λαική ρήση:
’Δεν ξεβρακωνόμαστε πριν δούμε το ποτάμι’’, γιατί ξεβράκωτοι μπορεί να πάθουμε άλλη ζημιά. Εκτός και ως... πολέμαρχοι κρίνουν σκόπιμο να δείξουν τα δόντια τους στην ΄΄άλλη πλευρά ‘’και να της ανοίξουν την όρεξη!
Καλή πρόοδο
Θα ήταν παράλειψή μας να μην ευχηθούμε καλή πρόοδο και στους ‘’39’’συναδέλφους και ιδιαίτερα σε αυτούς που, λίγο πριν τις εκλογές του Μαρτίου στο Σύλλογό μας , σε συζήτηση συνεργασίας με την κινησή μας , όπως είχαμε δημόσια απευθυνθεί σε κάθε συνάδελφο ,πρόβαλαν την απαίτηση να αλλάξουμε η να διαφοροποιήσουμε το τίτλο της κινησής μας ( ! ). Ελπίζουμε εδώ με τη νέα κινησή τους , να βρήκαν αυτό που τότε ζητούσαν και δεν πήραν.
Άλλος Σύλλογος
Θέλουμε να θυμίσουμε σε κάθε συνάδελφο που δεν θυμάται καλά, ότι η δική μας κίνηση η ‘’Αναγεννητική πρωτοβουλία’ εκτίμησε ότι ,με τους συσχετισμούς των εκλογικών αποτελεσμάτων, μοναδική λύση ήταν η συνεργασία της με την κίνηση των τεσσάρων ( Ι.Γοζαδίνος,Κ.Ευσταθίου,Α.ΖέρβαςΣτ.Χαιδούτης )΄που λειτουργούσαν κάτω από το τίτλο ‘Νέα συνδικαλιστική ενότητα συνταξιούχων’’.Η έκτιμησή μας αποδεικνύεται ορθή,γιατί παρά τις πληγές που άνοιξε αυτή η κίνηση με τη προεκλογική της τακτική( με πρωταγωνιστή το συντάκτη της ανακοίνωσης) ,ήδη με την αποφασή μας αυτή έχουμε πετύχει έναν ‘’άλλο’’ σύλλογο.Εμείς της Αναγεννητικής Πρωτοβουλίας εξακολουθούμε να συνεργαζόμαστε με την εν λόγω κίνηση αφήνοντας στους ίδιους να λύσουν τα προβληματά της.Εμάς μας ενδιέφερε η εξασφάλιση της λειτουργικότητας του Συλλόγου και η εξάλειψη αντιδεοντολογικών και αντισυναδελφικών ενεργειών που αντικειμενικά υπονόμευαν την αποτελεσματικότητα του Συλλόγου.
Με ποιούς συνεργαζόμαστε;
Σύμφωνα με το συντάκτη της διακήρυξης των ‘’39’’με την απομακρυνσή του από την αντιπροεδρία του Δ.Σ.συντελέσθηκε ‘’μετατροπή της Ν.Σ.Ε.σε μιά κομματική παράταξη.’’ Κατά συνέπεια, εμείς της Αναγεννητικής Πρωτοβουλίας μέχρι την ώρα που αυτός ο συντάκτης της ανακοίνωσης ήταν αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του Συλλόγου μας ,συνεργαζόμαστε με μιά ακομμάτιστη κίνηση,ενώ με τη φυγή του γίναμε συνεργάτες κομματικής κίνησης!! Και μάλιστα συνεργάτες των ΠΑΣΚΕ/ ΔΑΚΕ.Εμείς!! που τουλάχιστον ξέραμε με ποιούς συγκλίναμε στη συγκρότηση του προεδρείου,κατόπιν όμως εντολής των συναδέλφων μέσα από τη κάλπη.
Αν επιμείνει σε αυτή τη θέση,έστω κι αν θα υποχρεωθούμε σε περαιτέρω δυσάρεστη,όχι γιά εμάς,ανάλυση.
Ετσι γράφονται οι σελίδες της συνδικαλιστικής ιστορίας του χώρου και του τόπου: Στον αποπροσανατολισμό και στην στρέβλωση.
Δεν είναι αρρώστια
Καλό θα ήταν να μην επιμείνουν σε κορώνες και φληναλήματα οι λαλίστατοι παλαιοσυνδικαλιστές.Ορισμένοι πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι η συνταξιοδότηση δεν είναι αρρώστια και όλοι περνάνε σ αυτή τη φάση της ζωής , ενώ καλό θα έκανε σε άλλους η απαλλαγή από τη συντεχνιακή ψύχωση της υπερβολικής σύνταξης που προσδοκούσαν κι ας προσγειωθούν στην ελλαδική πραγματικότητα των μνημονίων και της τροικας γιά την ανατροπή των οποίων απαιτείται καθολικός και ειλικρινά ενωτικός αγώνας. Ας ρίχνουν και καμιά ματιά και στις συντάξεις των παληών συναδέλφων τους. Το επιχειρημα των ‘’μεγάλων κρατήσεων’’που υπέστησαν στον παχυλό μισθό τους δεν είναι ανάλογο του ύψους του συνδικαλιστικού τους διαμετρήματος,που, προφανώς,το κατέκτησαν επειδή ουδόλως τους απασχολούσε η προσωπική τους τύχη , παρά μόνο η τύχη του ...συνόλου!
