Η  μάστιγα της ανισότητας  στον κόσμο ,αλλά και στην ΤτΕ.

Προσαρμοσμένος στο κλίμα των απαγορεύσεων λόγω πανδημίας και σύμφωνα  με προηγούμενη ανάρτησή μου, αλλά  και σχόλια που ακολούθησαν  , ανοίγω το θέμα της ανεξαρτησίας της ΤτΕ που, πράγματι, συνιστά μοναδική ιδιαιτερότητα .
Στόχος  ο << εσωτερικός>> διάλογος. Τυχόν αναρτήσεις – απαντήσεις ασύμβατες με τον επιδιωκόμενο στόχο δεν θα τύχουν απάντησης ,τουλάχιστον από εμένα. 

Η ιδιαιτερότητα

Σε προηγούμενες ημών γενιές, από το 1928,με πρόβλεψη του καταστατικού της ΤτΕ (νόμος αυξημένης ισχύος ) έχει θεσπιστεί  η ανεξαρτησία-  ιδιαιτερότητα της ΤτΕ  που εκτείνεται στους  εργαζόμενους και συνταξιούχους της.
Η προικοδότηση (ιδιαιτερότητα) αυτή, δεν ήταν χάρη σχετική  με δήθεν  γαλαζοαίματους υπαλλήλους – συνταξιούχους. Αντίθετα θεσπίστηκε για να δυνηθεί το ίδρυμα  να ανταποκριθεί στις  αυξημένες υποχρεώσεις  και στα  καθήκοντα ανόρθωσης μίας Ελλάδας που βίωνε τις τραγικές συνέπειες της μικρασιατικής καταστροφής, της ανταλλαγής των πληθυσμών......... Αυτό, παράλληλα ως εγγύηση εξυπηρέτησης των δανείων που είχε ανάγκη η χώρα, όπως και ο ρόλος της ΚτΕ, (πρόδρομου του Ο.Η.Ε.).

Για την επιτυχία του σκοπού αυτού προίκισαν την << νέα>>  κεντρική Τράπεζα ( η Εθνική  Τράπεζα  δεν ανέλαβε αυτόν τον ρόλο )   με την δυνατότητα να προσλαμβάνει και να διατηρεί  προσωπικό   αναμφισβήτητης γνώσης – κατάρτισης ,υπηρεσιακής επάρκειας, αλλά  και ακεραιότητας και ταυτόχρονα διασφάλισαν την ιδιαιτερότητα μισθού και σύνταξης, μέσω του καταστατικού της Τράπεζας.

Πράγματι,  τεράστια ήταν η  απόσταση του λειτουργικού επιπέδου   της ΤτΕ, από το Ε.Δ . κι όχι μόνον. Η υπεροχή αυτή  της ΤτΕ, χάρις στο προσωπικό της,   ήταν αναμφισβήτητη και συνεπώς   εμπεδωμένη στην συνείδηση του Ελληνικού λαού. Αυτός ο παράγοντας ,αποτελούσε ,σε μεγάλο βαθμό, την  εγγύησης της ανεξαρτησίας της ΤτΕ να ορίζει αυτή τον μισθό και την σύνταξη του προσωπικού της.

Παρά ταύτα, αυτό το προσωπικό δεν ήταν αποκομμένο, αντίθετα συμμετείχε στους καημούς και στους αγώνες του Ελληνικού λαού (Συλλογική δράση κατά των κατακτητών, εθνική αντίσταση, φυλακίσεις ,μέχρι τον ηρωικό καθηγητή Σάκη Κιαράγιωργα( 1967-1974).
Το θεσμικό πλαίσιο  της ΤτΕ παραμένει το ίδιο.΄ Όμως , στα 92 χρόνια που πέρασαν, έχουν αλλάξει δραστικά οι συνθήκες. Όλες σχεδόν οι αποκλειστικές εργασίες της ΤτΕ εκχωρήθηκαν στις εμπορικές τράπεζες, το προσωπικό και τα υποκ/τα μειώθηκαν- συρρικνώθηκαν  και μάλιστα με σύμφωνη γνώμη των Συλλόγων (Επιχειρησιακή  ΣΕ).

Στο νέο τοπίο που  σταδιακά δημιουργείτο , η  προστασία της ιδιαιτερότητας απαιτούσε, όχι μόνον οικονομίστικες  διεκδικήσεις , αλλά και την παρακολούθηση των αλλαγών στην Ελλάδα  και στον κόσμο. Επί πλέον απαιτούσε και την  ανάδειξη του κοινωνικού  χαρακτήρα του ιδρύματος,  με φροντίδα των Διοικήσεων αλλά και των Συλλόγων.
Δυστυχώς, ο κατ εξοχήν αρμόδιος Σύλλογος Συνταξιούχων, παρότι τις τελευταίες κρίσιμες 3 – 4 δεκαετίες, στις τάξεις του προσήλθαν εκατοντάδες  αξιωματούχων
(Διευθυντές– υποδιευθυντές, κατά τεκμήριο φορείς της γνώσης, της ακεραιότητας και του  ελεύθερου φρονήματος ) , λειτούργησε στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο  ,με ισόβιους συνδικαλιστές δραματικά αναντίστοιχους  με τις απαιτήσεις των καιρών ,που συνδεδεμένοι κομματικά , εξαντλούσαν τις όποιες ικανότητές τους  στην διασφάλιση   της καρέκλας ,στρεβλώνοντας ,πολώνοντας, καλλιεργώντας τον στείρο και προκλητικό οικονομισμό ( π.χ. ΑΓΣ  2001 – 2002,   Σ.Α. 22/11/19….). Έτσι , εξασφάλιζαν μεγάλες πλειοψηφίες, κάτι που συναντάμε ακόμη και  σήμερα  .                                                   

Προκειμένου να κατανοηθεί η αξία της κοινωνικής αποδοχής για την υπεράσπιση της ανεξαρτησίας της ΤτΕ, καταφεύγω στο παρακάτω γεγονός:
Σύμφωνα με ανακοίνωση μεγάλης εταιρείας :
<<...μέσα σε τρεις ημέρες βγήκαν μπροστά  237 άνθρωποι( υπάλληλοί μας )  αναλαμβάνοντας εθελοντικά  αυτή τη σημαντική δέσμευση.  Η κίνηση αυτή μας γεμίζει  ελπίδα και υπερηφάνεια...>>                       
Ποια ήταν αυτή η κίνηση;                                                                                                                                                                 
<< Εργαζόμενοι  της εταιρείας ,να αναλάβουν με δικά τους οχήματα την μεταφορά φαρμάκων και τροφίμων και ειδών πρώτης ανάγκης  από 112 Δήμους στα σπίτια δημοτών...>>                                                                                                                                                 
Αυτό που έπραξε μία ιδιωτική επιχείρηση από έναν ανοιχτόμυαλο μάνατζερ  μπορούσαμε να το είχαμε πράξει εμείς, ως συνταξιούχοι, μέσω του Συλλόγου μας,  και μάλιστα αρκετά πριν την πανδημία;                                                                                                                           

Ως Αναγεννητική Πρωτοβουλία ,με πρωτεργάτη τον Μάκη  Μπίλιο  ,σε ανύποπτο χρόνο ,όταν πρωτοθεσπίστηκε το << βοήθεια στο σπίτι >>, είχαμε επεξεργαστεί σχέδιο  συνεργασίας με Δήμους της Αττικής όπου διέμεναν συνάδελφοί μας, έχοντες ανάγκη υπηρεσιών ( φάρμακα- τρόφιμα κ.λ.π. ) και, πειραματικά, είχαμε έρθει σε επαφή με   προσφερόμενους  συνάδελφους-εθελοντές .  Όμως, ο ασκούμενος συνδικαλισμός υπονόμευσε την προσπάθεια. Ο Μάκης << έφυγε>> μαζί με τις προτάσεις του. Πάλι καλά που έχει μείνει η αιμοδοσία.                                                                   
Και το ερώτημα :Θα βοήθαγε την ιδιαιτερότητά μας η πρωτοβουλία αυτή, αλλά και ανάλογες πρωτοβουλίες κοινωνικού και πολιτιστικού χαρακτήρα στις οποίες θα  γίνει αναφορά προσεχώς ( πραγματική αλληλεγγύη κι όχι  ο κακέκτυπος λογαριασμός, πρότυπη μονάδα  πρόνοιας,  πραγματική  πολιτιστική επιτροπή, θεατρική ομάδα ,ομάδα χορού, αξιοποίηση λέσχης-μηνιαίες συγκεντρώσεις....);                                                                                           
Δεν θα χαρακτήριζαν  έναν << άλλο >> ΣΣΤΕ, δεν θα ενισχύονταν  το κύρος και η αποδοχή του Τραπεζοελλαδίτη από την Ελληνική κοινωνία, στοιχείο ουσιαστικό για την διατήρηση και ενίσχυση  της ιδιαιτερότητας; Θα ακολουθήσει  ανάρτηση: