Αγαπητέ Θανάση ,
Δεν σου απάντησα αμέσως, γιατί, αυτό που μου ζήτησες , έχει σχέση με την πονεμένη ιστορία μίας κατηγορίας συναδέλφων που ,ως συνταξιούχοι -οιονεί, πολεμήθηκαν λυσσαλέα από το μόνιμο συνδικαλιστικό κατεστημένο του χώρου, με μεγάλο παρασκήνιο..
Γνωρίζεις ότι, τον Δεκέμβρη του 1994 ,η ΤτΕ , μέσα σε τεχνητό κλίμα παραπληροφόρησης και σύγχυσης , με συγκαλυμμένη και κακόπιστη πληροφόρηση ,εξώθησε σε έξοδο 362 συναδέλφους ( ανάμεσά τους κι εσύ ),οι δε αρμόδιοι συλλογικοί παράγοντες του χώρου ΣΥΤΕ και ΣΣΤΕ ( Κασκαρέλης – Κλητοράκη ), όχι μόνον δεν ασχολήθηκαν με την επίλυση των πολλών προβλημάτων που προκάλεσε η προχειρότητα της απόφασης της Τράπεζας , αντίθετα , επέδειξαν ασύλληπτη εχθρότητα .
Τα χρόνια εκείνα, η ΤτΕ δεν εφάρμοζε τους νόμους 2112/20 και 3198/55, βάζει των οποίων ο εργοδότης, όταν συμφωνήσει σε πρόωρη απομάκρυνση εργαζόμενου, είναι υποχρεωμένος να του καταβάλλει προβλεπόμενη από τους νόμους αυτούς αποζημίωση. Εφάρμοζε μόνον τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις.
Από τους 362 ασυντόνιστους, διασκορπισμένους σ ολόκληρη την χώρα συναδέλφους , και κάτω από συνθήκες απόλυτης βιασύνης, λόγω του προβλεπόμενου εξάμηνου, εκτός τυχόν μεμονωμένων περιπτώσεων, ασκήθηκαν αγωγές ,ως παρακάτω;
Α. Οι συνάδελφοι της Πάτρας με δικό τους δικηγόρο.
Β. 26 συνάδελφοι στην Αθήνα κατέθεσαν ομαδική αγωγή με δικηγόρο επιλογής τους ( Μαρινίδης ). Η αγωγή αυτή είχε ταχύτερη εκδίκαση και πέτυχε θετική απόφαση στο Πρωτοδικείο και στο Εφετείο. Οι συνάδελφοι ζήτησαν και η ΤτΕ, υποχρεωτικά, τους κατέβαλε την προβλεπόμενη τότε αποζημίωση των 1.500.000 δραχμών( πλαφόν ). Όμως, η ΤτΕ κατέφυγε στον Άρειο Πάγο και πέτυχε την ακύρωση της απόφασης του Εφετείου και οι συνάδελφοι υποχρεώθηκαν να επιστρέψουν το ποσό αυτό. Στο σημείο αυτό η απροκάλυπτη εχθρότητα του ΣΣΤΕ( Κλητοράκη ) μετετράπη σε …ενδιαφέρον ,όχι για την ένταξη αυτών των συναδέλφων στην Α.Γ.Σ. 15/12/99, με την οποία η ΤτΕ αποφάσισε την εφαρμογή των νόμων και την δικαίωση όλων όσων είχαν ασκήσει εμπρόθεσμη αγωγή, αλλά για την επιστροφή του ποσού σε δόσεις(!) , υπονομεύοντας έτσι και την έκβαση της άλλης αγωγής των 215 συναδέλφων που , τον ίδιο περίπου διάστημα , είχαν πετύχει θετική απόφαση του Εφετείου ( υπ. αριθ.9789/99) !.
Γ. 215 συνάδελφοι στην Αθήνα κατέφυγαν στην δικαιοσύνη, αρχικά με τρείς δικηγόρους ( Οι δύο συνάδελφοι ),στην συνέχεια με το γραφείο του Αλ .Μητρόπουλου και τέλος στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ( Ε.Δ.Α.Δ. ) με τους δικηγόρους Αλ. Στρίμπερη και Πέτρο Μηλιαράκη .
Στα Ελληνικά Δικαστήρια ,πετύχαμε δύο θετικές αποφάσεις Πρωτοδικείου ( 349/98 και 1340 /99 ) και τρεις αποφάσεις Εφετείου ( 6286/98,9789/99 και 2621/09 για να ακολουθήσουν οι αποφάσεις του Αρείου Πάγου ( 1094/01,4197/05,915/08). Η πληθώρα αυτή αποφάσεων δείχνει ( οι λεπτομέρειες στην διάθεσή σου) πόσο λυσσαλέα πολεμήθηκε αυτή η αγωγή από το συνδικαλιστικό ( όχι μόνον ) κατεστημένο τηςΤτΕ. Χρησιμοποίησαν κάθε ένδικο μέσο (αναβολές…)και κατέφυγαν σε απίθανα επιχειρήματα . Ισχυρίστηκαν, σ όλες τις δίκες, ότι η ΤτΕ κατέβαλε την αποζημίωση των νόμων ( που το 1994 δεν εφάρμοζε καν! ) και για να αποδείξουν ότι κατέβαλαν την αποζημίωση που προβλέπουν οι νόμοι, άθροιζαν το ποσό των τριών μισθών εξόδου. ( Γενικά συμψηφίζονται με τις συντάξεις των τριών μηνών ) με το ποσό του εφ άπαξ του Ταμείου Αυτασφαλείας!!. Αυτά τα αστεία επιχειρήματα απορρίπτονταν διαρρήδην από έντιμους Πρωτοδίκες και Εφέτες , δυστυχώς, έγιναν τελικά δεκτά από αρεοπαγίτες και μάλιστα παρά την θετική ,υπέρ της αναίρεσής μας, εισήγηση του, επίσης, αρεοπαγίτη εισηγητή.
Η δικαστική παλινδρόμηση της αγωγής, ειδικότερα μεταξύ Αρείου Πάγου και Εφετείου προσφέρεται για συναγωγή θλιβερών συμπερασμάτων. Όποιος απλός πολίτης ενσκήψει στα της αγωγής, θα μείνει κατάπληκτος για την… υγεία του Δημόσιου βίου της περιόδου...
Σε όλη την διάρκεια της δικαστικής διαδικασίας το υπόλογο συνδικαλιστικό κατεστημένο έκανε την …δουλειά του. Κατασκεύασε και διακινούσε απίθανες πληροφορίες ,σπέρνοντας αμφιβολίες και σύγχυση. Από τους 215 απαγοητευμένους και δύσπιστους συναδέλφους 110 συνάδελφοι προσέφυγαν, το 2012, στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων( Ε.Δ.Α.Δ. ). Η προσφυγή μας πέτυχε το << παραδεκτό >> της υπόθεσης ( κρίσιμο στάδιο) και έχουν ολοκληρωθεί όλα τα προβλεπόμενα στάδια της διαδικασίας , ακόμη και η << πρόταση – μονομερής διακήρυξη της Ελληνικής πολιτείας>>, την οποία το δικαστήριο (Ε.Δ.Α.Δ.), έχει κοινοποιήσει στους δικηγόρους από τον Νοέμβριο του 2017.
Έκτοτε, παρότι η πρόταση αυτή της Ελληνικής πολιτείας έγινε δεκτή από τους δικηγόρους ,το δικαστήριο καθυστερεί την απαιτούμενη τελική απόφασή του. Εξωδικαστικές πληροφορίες, ως αιτία της καθυστέρησης, αναφέρουν υπερφόρτωση του Δικαστηρίου, από πληθώρα υποθέσεων των νέων Βαλκανικών-ανατολικών χωρών..
Συμπέρασμα: Η επιτυχής πορεία της μαζικής αγωγής στο Πρωτοδικείο και στο Εφετείο συνέβαλε ώστε η ΤτΕ, με την Α.Γ.Σ. 15/12/99 αποφάσισε την εφαρμογή των νόμων και ,από τότε, σε κάθε εξερχόμενο της υπηρεσίας , που δεν έχει καταληφθεί από το όριο ηλικίας κατέβαλε 1.500.000 δραχμές .Με την ίδια Α.Γ.Σ. αποφάσισε την καταβολή του ποσού αυτού σε κάθε συνταξιούχο που είχε ασκήσει εμπρόθεσμη αγωγή. Απέκλεισε, όμως ρητά τους εθελοσυνταξιούχους !!.Αυτό μέχρι το 2002, οπότε, με απόφαση του Α.Π. (Υπόθεση Μπαλασκώνη και απόφαση της ΤτΕ.,το ποσό που λαμβάνει κάθε εξερχόμενος λίγο πριν το όριο ηλικίας, δεν θεωρώ σκόπιμο να το αναφέρω( τους προβλεπόμενους μισθούς εξόδου). Μπορείς να Ρωτήσεις ορισμένους που έφυγαν αργότερα και παρά ταύτα κλαίγονται ,μη αναλογιζόμενοι την αδικία ,όχι μόνον σε βάρος των 215,αλλά κι όλων των παλιών συνταξιούχων . Θυμίζω ότι ο νόμος είναι του 1955!!
Όσον αφορά το άλλο ,όχι πολύ σαφές, σκέλος της ερώτησής σου, γνωστή είναι και η απάντηση του Υπ.Εργασίας στον σ.Α.Μπαλασκώνη σχετικά με την επικούρηση και το γνωμοδοτικό σημείωμα (6/11/18) του δικηγόρου Κλαουδάτου . Όσον αφορά την θέση μου για την ανεξαρτησία της ΤτΕ , σε παραπέμπω στην δημοσιευμένη στην ιστοσελίδα της Α.Π. www.anagennitiki-protovoulia.gr επιστολή, χωρίς απάντηση , που έχω απευθύνει στον Διοικητή της ΤτΕ στις 18/6/19
Επ' αυτού ,επειδή πολύ κουβέντα ,αλλά και υπαινιγμοί γίνονται, ίσως από άγνοια, κι επειδή το θέμα της ανεξαρτησίας, δεν μπορεί να κινείται, με απόλυτο τρόπο ,μακριά από την κοινωνικο-πολιτική διάστασή του, μετά από παρότρυνση συναδέλφων, σκέπτομαι να ανοίξουμε, με προσοχή, το κεφάλαιο <<ανεξαρτησία>>, γιατί το κολύμπι στα θολά νερά του συνδικαλισμού, συντηρεί εστίες μόλυνσης.
Ανεξαρτησία υπάρχει, είναι θεσμικά κατοχυρωμένη.. . Όμως η ανεξαρτησία της ΤτΕ δεν είναι σαν τους βασιλικούς θεσμούς, όπου αυτοί ευδοκιμούν, σήμερα. Για να παραμένει ουσιαστική απαιτείται και η ανάλογη στήριξη και προσαρμογή, γιατί στα 92 χρόνια από τότε που καθιερώθηκε, οι κοινωνίες, τα ήθη ( συναλλακτικά κ.α. ) και οι αντιλήψεις, έχουν ριζικά αλλάξει. Με την ευκαιρία, θα ήθελα κι εγώ να μάθω την τύχη της αίτησης αναίρεσης που έκανες προς το ΣτΕ, σχετικά με την χορήγηση επιδόματος κεντρικής Τράπεζας.
Ίκαρος Πετρόπουλος