Λίγα χρόνια πίσω σε μια εκδρομή, ένας τύπος πιο μεγάλος από μένα με πλησίασε, έσκυψε και με σοβαρό ύφος μου είπε   "τα γηρατειά μην τα φοβάσαι , άκουσα ότι δεν κρατάνε πολύ " . Έμεινα άφωνος στην αρχή και μετά άρχισα  να γελάω. Το μικρό αυτό αστείο με την υποδόρια, ύπουλη αλήθεια του και με το προβοκατόρικο  "άκουσα " το θυμάμαι κάθε φορά που ακούω τους ατελείωτους  λόγους των συνδικαλιστικών μας ταγών.

Οι άνθρωποι είναι απίθανοι, μιλούν λες και είναι αθάνατοι, άτρωτοι και αγέρωχοι. Δεν τους αγγίζει τίποτα ούτε καν ο χρόνος. Αυτοί και οι μύδροι τους, η πόλωση και οι εκλογές, οι πελάτες τους και ο φουκαράς ο Χάρης κάπου στο τέλος να μιλάει για συνεννόηση χωρίς να τον ακούει κανείς. Αυτή η στάμνα έχει πάει και έχει γυρίσει πολλές φορές. Έλεος !!!!!!!

Φίλιππας Λαούδης 

Τετάρτη 29 Νοεμβρίου 2016

Φίλιππε,

Η αναφορά σου στον Χάρη, έφερε στο νου μου την εικόνα του τέλους  της μίας και μοναδικής `` μηνιαίας `` συγκέντρωσης   που πραγματοποίησε  το προεδρείο  του Δ.Σ. του Συλλόγου μας στη Λέσχη στις 18.10.16 ,όταν μπροστά σε ελάχιστους, δοσμένων προτιμήσεων , συναδέλφους που είχαν απομείνει, ο Χάρης Παπαμάργαρης,   έστω ως τελευταίος ομιλητής ( που δεν έπρεπε ), εκτίμησε ότι  έπρεπε να ανέβει στο βήμα και να εκφέρει μερικές κουβέντες ,όχι και τόσο συνηθισμένες στην κίνηση που ανήκει. Η εντύπωσή μου είναι ότι έστειλε μήνυμα με πολλούς αποδέκτες ,ακόμη και προς το εσωτερικό της κίνησής του. Λες να λαθεύω;

Iκαρος Πετρόπουλος

03/12/2016