Κάποτε, μιλώ για τον καιρό της Ιριδος, ήταν τιμή να μετέχεις σε μια Γ.Σ του συλλόγου. Το μαρτυρούν οι φωτογραφίες της εποχής αλλά κυρίως οι αφηγήσεις των παλαιοτέρων. Πόσο μάλιστα να ήσουν και ομιλητής. Τότε η ομιλία ήταν έργο τέχνης, λόγιο αποτέλεσμα ρητορικής ικανότητας. Σήμερα ..... σήμερα λοιπόν με εντυπωσίασε το ότι το τραγικό γεγονός του ξαφνικού θανάτου του συναδέλφου, θα έπρεπε όπως επίσημα δηλώθηκε, να κάμει τους ομιλητές κόσμιους και με μέτρο. Δηλαδή σε κανονικές συνθήκες θα μπορούσαν να φερθούν σαν " θαμώνες χαμαιτυπείου".   o tempora o mores .

Λένε ότι στη ζωή δεν υπάρχουν λύσεις, υπάρχουν επιλογές. Σήμερα λοιπόν που φθάσαμε εδώ που φθάσαμε θα πρέπει να κάνουμε τις ίδιες επιλογές που  κάναμε πριν από 10 - 20 χρόνια στο όνομα μιας κάποιας υποχρέωσης για ένα δάνειο, ένα βαθμό, μια θέση ; Σήμερα που η χώρα σαπίζει δεν θα πρέπει να ασχοληθούμε με την ουσία ; ότι δηλαδή χωρίς  συνεννόηση και ομοψυχία δεν πάμε πουθενά. Αλαζονικές και αυταρχικές συμπεριφορές οδηγούν μαθηματικά στον γκρεμό του διχασμού. Είναι ξεκάθαρο ότι κάποιοι σκόπιμα αναπαράγουν την πόλωση της κεντρικής πολιτικής σκηνής. Είπαμε όμως στη ζωή δεν υπάρχουν λύσεις, υπάρχουν επιλογές. Εγώ τις έκανα.

Φίλιππος Λαούδης 
Τρίτη 14 Μαρτίου 2017