Συναδέλφισσες και συνάδελφοι
Επιτρέψτε μου, παρακαλώ, να επιχειρήσω τη δική μου προσέγγιση στα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών, για την ανάδειξη εκπροσώπων μας στα όργανα διοικήσεως, που επηρεάζουν την πορεία της ζωής μας οικονομικά και πολιτιστικά.
Τα γεγονότα, που συγκροτούν και μορφοποιούν την καθημερινότητά μας, συμβαίνουν μέσα σε μια συγκεκριμένη κοινωνία, με τη δική της περιρρέουσα φιλοσοφία. Επομένως, για να μελετήσουμε την ουσία των γεγονότων, προκειμένου να συναγάγουμε ασφαλή συμπεράσματα για την πορεία της ζωής μας προς τη σωστή κατεύθυνση, θα πρέπει προηγουμένως να μελετήσουμε την περιρρέουσα κοινωνική ατμόσφαιρα, που είναι βασικά υπεύθυνη για την πορεία των γεγονότων.
Αυτή τη χρονική στιγμή γνωρίζουμε όλοι πως η πατρίδα μας λεηλατείται και ο λαός της εξοντώνεται.
Τα τεράστια ενεργειακά αποθέματα της πατρίδας μας προσέλκυσαν το ενδιαφέρον των Κέντρων Διαχείρισης Φυσικού Αερίου και Πετρελαίου, ενώ συγχρόνως εξελίσσεται και η παγκόσμια κίνηση μείωσης του κόστους εργασίας, ως ενός εκ των τριών συντελεστών της παραγωγής, προς όφελος του κεφαλαίου.
Αυτός ο τελευταίος στόχος επιδιώκεται είτε μέσω του φιλελευθερισμού, είτε του κομουνισμού, όπως αποκαλύπτεται πλέον από τη συνεργασία δεξιών και αριστερών ηγεσιών.
Στη δύνη αυτών των γεγονότων και επιδιώξεων βιώνουμε την προσωπική μας τραγωδία ο καθένας από εμάς, με τραγικές συνέπειες σε ακραίες περιπτώσεις και όχι μόνο.
Μέσα σ'αυτό το κλίμα της ανασφάλειας και της τραγωδίας έγιναν και οι εκλογές του Συλλόγου μας των Συνταξιούχων της Τράπεζας της Ελλάδος.
Ο συναγωνισμός φιλελευθερισμού και κομουνισμού, για το ποιος θα επιτύχει το στόχο της μείωσης του κόστους εργασίας γρηγορότερα και επιτυχέστερα, έφερε την κρίση οικονομική και κοινωνική στην πατρίδα μας. Γιατί αυτός ο στόχος απαιτεί να γίνουν οι λαοί από σύνολα προσώπων με ελεύθερη βούληση, κοινές αξίες και κριτική σκέψη, μάζες άβουλων όντων, ικανών προς εργασία και μόνο.
Έτσι ανέλαβαν τα ΜΜΕ αυτή τη μετεξέλιξη των λαών, μέσα από πολιτικές λιτότητας οικονομικής και πνευματικής.
Σε μια εποχή λοιπόν, όπου αποκαλύφτηκαν οι ρόλοι των ιδεολογιών, που εκπροσωπούνται από πολιτικά κόμματα, είδαμε τον κομματικό συνδικαλισμό να θριαμβεύει στις πρόσφατες εκλογές. Και το τραγικό ερώτημα είναι, μα πώς είναι δυνατόν!
Σ' αυτό το ερώτημα θέλω να απαντήσω, όσο γίνεται πιο συνοπτικά και περιφραστικά, γιατί ξέρω πως δεν έμειναν αντοχές, για να διαβάσουμε μεγάλα κείμενα.
Σαν λαός βρισκόμαστε πλέον σε απόγνωση, καθώς βλέπουμε τις δεξιές ή αριστερές επιλογές μας σαν ένα αχταρμά, που μας οδηγεί στα ίδια αδιέξοδα. Οι δε συνταξιούχοι εκλαμβάνονται από τους διαχειριστές των οικονομικών σαν οικονομικό βάρος, που πρέπει να μειωθεί. Κανένας δεν μας ενημερώνει για το τι σημαίνει το 1% του ΑΕΠ για την επιβίωσή μας. Μας βάζουν στο στόμα την πιπίλα της ανάπτυξης και ρουφούμε τα σάλια μας και ηδονιζόμαστε με φαντασιώσεις μιας καλύτερης ζωής.
Τελικά ψηφίζουμε και εκλέγουμε αυτούς, που θα μας πουν το μεγαλύτερο και πλέον ελπιδοφόρο ψέμα. Αποστρεφόμαστε την αλήθεια, όπως όταν είμασταν πιτσιρίκια το μουρουνέλαιο και το κινίνο!
Έτσι, λογικά καταλήγουμε στο συμπέρασμα, πως η έξοδος από το τούνελ της κρίσης βρίσκεται στην ανάπτυξη, που ευαγγελίζονται αριστεροί και δεξιοί ότι θα έρθει μόλις παραδώσουμε τη ζωή μας στους τοκογλύφους, που ένα χρέος 132 δις το φούσκωσαν και το έφτασαν στα 347 δις, ενώ οι γερμανικές αποζημιώσεις, που όπως δήλωσε η πολιτειακή ηγεσία δεν πρόκειται να τις διεκδικήσουμε νομικά, υπερβαίνουν τα 300 δις.
Τα δίλημμα των συναδέλφων στις κάλπες ήταν το κινίνο της αλήθειας ή η πιπίλα της ανάπτυξης, που ευαγγελίζονται τα κόμματα και επικράτησε η πιπίλα.
Μην ψάχνεις Ίκαρε τις προσωπικές σου ευθύνες για το αποτέλεσμα, γιατί το θέμα δεν είναι προσωπικό, αλλά μεταφυσικό.
Μέσα από τη δουλειά λίγο πολύ κάτι μάθαμε από οικονομικά. Βρε μπουνταλάδες συνάδελφοι, όταν σας λένε πως θα σας μειώσουν και πάλι τη σύνταξη και σε όλους τους συνταξιούχους, με αποτέλεσμα να μειώνεται και πάλι η ζήτηση, πράγμα που το ακολουθούν πάντοτε τα λουκέτα, που βαθαίνουν το φαύλο κύκλο της ύφεσης, είναι δυνατόν να έρθει η ανάπτυξη; Μα πώς το τρώτε έτσι το φουντούκι με το τσόφλι και συνεχίζετε να στηρίζετε τον κομματικό συνδικαλισμό; Ύστερα σας φταίει ο Ίκαρος, που προσπαθεί χρόνια τώρα να μας ανοίξει τα μάτια και να διεκδικήσουμε αυτά που δικαιούμαστε!
Αλλά αυτά τα λάθη έχουν συνέπειες, που σύντομα θα μας επισκεφτούν.
Αμφιβάλλω όμως αν και με τις συνέπειες θα βάλουμε μυαλό!
Ιωάννης Σχοινάς
Θεσσαλονίκη 9 Απριλίου 2017
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Γιάννη Σχοινά,
Πολύ καλή ανάλυση.Σε εκτιμώ.
Ίκαρος
Ίκαρος